tmls180309

นี่น่าจะเป็นความฝัน

เหมือนกับความทรงจำทั้งหลายของผม

คุณอยู่ตรงนี้ ข้างหน้าผม

มันแปลก

แม้ผ่านมานานแล้ว

หัวใจของผมยังคงหมุนเวียนไปวันนั้นซ้ำๆ

เมื่อผมหลับตาลง

ความทรงจำก็พาผมไป

ในที่แห่งนั้นอีกครั้ง

ผมควรบอกคุณแน่ๆในวันนี้

แต่ผมเปล่งเสียงออกมาไม่ได้

ผมพยายามเอื้อมมือไปเพื่อจะสัมผัสคุณ

แต่ก็ทำไม่ได้

ผมฝึกพูดคำเหล่านี้อย่างไร้ที่สิ้นสุด

ผมยังคงรักคุณ

แต่สุดท้ายแล้ว ก็ไม่สามารถพูดออกไป

ผมไม่น่าปล่อยคุณไป

ผมตื่นขึ้นจากความฝันที่เหมือนกับความจริง

ฝืนกลืนอีกวันที่เหมือนกับฝันร้าย

แต่สิ่งใดที่เป็นจริง?

ในโลกของผมที่ไร้ซึ่งคุณ

สิ่งเดียวที่ผมมีอยู่คือฝันถึงคุณ

เมื่อผมหลับตาลง

ความทรงจำของผมนำพาผม

ไปในที่แห่งนั้นอีกครั้ง

ผมควรหยุดยั้งมันในวันนี้

แต่ไม่สามารถหลบตาของคุณได้

พยายามหันหลังกลับและวิ่งหนีไป

แต่ก็ทำไม่ได้

ผมบอกตัวเองอย่างไร้ที่สิ้นสุด

หยุดสิ่งนี้เสียเถอะ

แต่สุดท้าย ผมก็หยุดไม่ได้

ผมไม่น่าปล่อยคุณไปเลย

ฝันร้ายนี้

ความทรงจำนี้

แม้มันจะทรมานผม

แม้ว่ามันยังคงย้ำซ้ำๆ

ผมได้ฝันอย่างไร้จุดสิ้นสุด

ว่าคุณพูดกับผม มาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ

ในตอนจบ ถ้าคุณพูดเช่นนั้นกับผม

ผมคงอยู่ในฝันนี้ได้

ผมคงไม่ตื่น

-텐데